Przelew jest przeniesieniem wierzytelności z majątku jednego wierzyciela, czyli zbywcy, cedenta, do majątku, który posiada osoba trzecia, inaczej nadawca, cesjonariusz na bazie umowy, która jest zawarta pomiędzy tymi osobami.
Za pomocą przelewu może zostać przelana każda kwota, ale tylko gdy nie sprzeciwia się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu czy własności zobowiązania, na przykład w przypadku zobowiązań alimentacyjnych.
Prawną konsekwencją przelewu jest tzw. przejście ze zbywcy na nadawcę pewnych kwot pieniężnych włącznie ze wszystkimi z nią powiązanymi prawami. Rezultat ten ma miejsce na mocy samej umowy. Gdy przelewy odbywają się w wykonywaniu zobowiązania, które wynika z innej czynności prawnej, to termin ich ważności jest współzależny od występowania tego zobowiązania. Ale nie jest wymagana jakaś szczególna forma do ważności przelewu, zgodnie z art.514 kc zastrzega tylko i wyłącznie wymóg formy pisemnej w celach zawodowych, gdy ta wierzytelność jest potwierdzona na piśmie.
Przelewy nie wprowadzają żadnych zmian poza zmianą wierzyciela. Dłużnik przelewanej kwoty utrzymuje wszelkie zarzuty wobec zbywcy w momencie powzięcia informacji o przelewie. Z tej też przyczny nie wymagana jest zgoda dłużnika do przelania wierzytelności; ale ze strony zbywcy wierzytelności jest obowiązek powiadomienia o tej umowie, w innym przypadku może to doprowadzić, iż dłużnik zwolni się od zobowiązania świadcząc zbywcy.
Należy zaznaczyć, iż przelewy nie doprowadzają do wstąpienia nabywcy w należyte miejsce zbywcy wierzytelności w określonym stosunku zobowiązaniowym - na domiar tego byłaby wymagana umowa, która łączy przelew oraz przejęcie długu. W przypadku przelewu wierzytelności z umowy podpisanej pomiędzy sobą, cedent jest nadal dłużnikiem w obrębie swego świadczenia.